RONDO Ridderkerk

Toen de activiteitencommissie groen licht gaf om de uitnodiging de deur uit te doen voor onze sportieve bijeenkomst was het best een beetje gewaagd om hierin al aan te kondigen dat het die dag mooi weer zou zijn. Maar je wilt toch de eventuele twijfelaars over de streep trekken, nietwaar? Er waren immers minstens 40 deelnemers nodig om het kostbare evenement doorgang te kunnen laten vinden. Dat er totaal maar zo’n 50 konden meedoen hebben we ditmaal overigens maar niet gemeld. Want we hebben nog altijd ons bezoek aan Zestienhoven op het netvlies. En zonder geluk vaart niemand wel. Want het mooie weer was er inderdaad! Het was zelfs een prachtig mooie nazomerdag. Vriend Paulusma kende deze dag zelfs een 8 toe voor het barbecue weer! En het aantal deelnemers? 52 Inschrijvingen, waarvan er 3 door omstandigheden helaas niet konden deelnemen.

Zoals gezegd was deze RONDO-dag gereserveerd voor een sportief gebeuren. Een dag vooral dus voor onze sportieve jongere leden. Waarbij we in teamverband de strijd aangingen met niet alleen de andere teams, maar ook met de grote vermogens van de machines die onder controle gehouden moesten worden. Natuurlijk had uw activiteitencommissie erop toegezien, dat de deelnemers goed verzekerd zouden zijn. Daarom zijn geboortedatum en naam van de deelnemers met extra zorg geregistreerd. Een van de deelnemers gaf overigens als geboortejaar 2009 op. Zo jong en toch al lid van RONDO! Maar onze jongste inschrijver bleek op het appèl toch al wat grijze haartjes te hebben. De vergissing van het jaartal is waarschijnlijk het gevolg van een verdringingsreactie of door de toestand over de bonussen in het bankwezen, wat de aandacht van onze bankman even heeft doen verslappen. De correctie is overigens tijdig doorgevoerd.

Zelfs bij RONDO gaat niet altijd alles goed. Zo’n half uurtje onderweg in de bus begon bij enkelen toch de twijfel te rijzen of de in de uitnodiging toegezegde broodjes er wel zouden zijn. En zo ja waar. Want niet alleen de deelnemende diabetici ondervonden een toenemende behoefte aan iets eetbaars. Navraag bij de organisator, Bert v.d. Heijden, leerde dat er helemaal geen broodjes in de bus aanwezig waren. Er bleken nu twee opties: de twee Jannen uit de activiteitencommissie (beiden door omstandigheden helaas niet aanwezig) òf de cateraar waren hiervoor verantwoordelijk. Besloten is dat het de schuld van de cateraar was en dat is dan ook in de bus (met een knipoog) gemeld. Inmiddels was door onze onvolprezen Bert ervoor gezorgd dat de in de bus ontbrekende broodjes aanwezig zouden zijn (en dat natuurlijk ook waren!) bij aankomst op het evenemententerrein. Zo lost de activiteitencommissie haar problemen gewoon op!

Bij aankomst op het evenemententerrein bleek nog een in de uitnodiging aangekondigde zaak niet helemaal te kloppen. De deelnemers zouden onderweg immers in teams ingedeeld worden. Nou, dat was mooi niet gebeurd. En ook dat vond dus op het evenemententerrein plaats. Door onze gidsen. Zonder ingewikkeld overleg over wie bij wie zou passen. Gewoon aanwijzen en nummeren van 1 tot 5. En gelijke nummers gewoon bij elkaar zetten en dat een team noemen. Die dan een programmaboekje geven en op pad sturen. En alle teams benoemden een teamleider. Of die benoemde zichzelf. En dat waren meestal de besten. Eén daarvan, een gerenommeerd verzekeringsman uit ons ledenbestand, ingedeeld in team 4, zag zelfs kans om de ploeg gasten die hem waren toegevallen tot ongekende prestaties te voeren. En hen tot een eenheid te smeden. Dat ondanks de grote leeftijdsverschillen. Een eenheid, die tijdens de verschillende evenementen, waarbij voor elk onderdeel BOP’s konden worden verdiend, de meeste BOP’s wist te verzamelen. Meer BOP’s nog, dan van het team dat bijna een uur nadat de snelle jongens al op het terras waren neergestreken, nog in de weer was met het uitvoeren van opdrachten. Een team dat dus met de hoofdprijs naar huis mocht keren. En met een zekere vermelding in RONDOM. Want voor de hoofdprijs, een heuse sleutelhanger, hoefde je nou ook weer niet al die gevaren te trotseren.

En zonder gevaren was onze sportieve dag niet. Maar dat heeft onze RONDO-leden niet weerhouden om zich in de strijd te werpen. Met blessures of niet. Pas op de operatietafel gelegen of niet. Ook de dames, die over het algemeen toch niet zijn ingesteld op dat ruwe gedoe, waren er bij. En ze deden met overtuiging mee. Dat het best fout kan gaan is overigens wel gebleken. Een van onze trouwe leden ging volledig te water. Kopje onder. Oftewel: zeiknat. Met moeite uit het water gehesen door zijn teamgenoten. En die waren best blij dat hij de afgelopen maanden talrijke kilo’s is kwijtgeraakt. En dan is het toch fijn dat er droge kleren waren meegenomen. Dat team was natuurlijk ook niet het winnende team!

Wat hebben we zoal uitgevoerd op deze mooie nazomermiddag? We hebben de Maas onveilig gemaakt met de RIB Raid. Met een vaartuig met 700 pk, brullende motoren en een ongekende “waterligging”, dat met bijna 100 km per uur over het water scheert. Klappers op de golven makend die zelfs de niet meer zo jongen onder ons luid deed juichen van plezier. Want jongetjes blijven het toch, die RONDO-mannen! Maar de ouderen uit ons team hielden bij de momenten dat op topsnelheid werd gevaren toch maar de tanden op elkaar. Want je kunstgebit zou zomaar uit je mond kunnen klapperen. Ingesnoerd, voorzien van jas, zwemvest en helm was dit evenement echter volkomen veilig. Dank zij de kapitein die zijn bootje wel kende. Een enkeling had trouwens zelf al zwembandjes maar moest toch het zwemvest dragen.

En wat dacht u van de Tractor Trial? Een tocht met een moderne super tractor, uitgerust met de modernste technieken. Over een parcours tussen de bomen door, met hellingen die de spot drijven met de zwaartekracht. En waarbij niemand van onze leden is gekanteld of vast komen te zitten! Enerverend, die hellingen en die 250 pk!

Ook de Amfibietrack werd door de deelnemers als spectaculair ervaren. Met het amfibievoertuig rijden en varen over een off-road parcours. Zonder pionnen te raken (natuurlijk was dit voor het winnende team geen probleem). Dat winnende team zag ook met elke bestuurder kans om zonder stagnatie vanuit het water direct op het droge te komen. En dat kan niet van alle deelnemers worden gezegd! Ook het karten op het water in hele snelle rubberbootjes was een spektakel. Zo snel mogelijk een parcours over het water afleggen. Natuurlijk voorzien van regenjas, zwemvest en veiligheidshelm.

En dan was er nog het zware werk. Roeien met een rubberen ponton naar de (verre) overkant. Aanleggen. Met een kleine vlotje via een touw jezelf naar een eiland trekken. Daar wat blikken ophalen en die overbrengen naar het grote ponton. En als iedereen de tocht naar het eiland heeft gemaakt weer terugroeien. Een enkeling hoorde je tijdens dit zware onderdeel roepen dat zijn prostaat toch wel lelijk in de weg begon te zitten.

Een van onze jongste deelnemers was erg blij, dat hij de hele bijeenkomst tot het einde heeft kunnen bijwonen, al was dat continu met zijn mobiele telefoon in de aanslag om zich huiswaarts te kunnen spoeden als de op stapel staande bevalling van zijn eerste kind van start zou gaan. Jonge a.s. moeder: namens Jan bedankt voor het ophouden van de weeën! En namens RONDO natuurlijk een voorspoedige bevalling toegewenst. We hopen u gauw te mogen feliciteren met een gezonde nieuwe wereldburger!
En na afloop was er, zoals beloofd, tot een uur of 7, een gezellig samenzijn op het zonovergoten terras. Het was nog de bedoeling dat onze voorzitter bij zijn uitnodiging aan de leden om het buffet aan te vallen ons nieuwe lid Elbe Rijn Lloyd zou introduceren, maar dat bleek volkomen overbodig. Arnold van Thull voelde zich ook zonder deze vermelding al helemaal thuis tussen zijn nieuwe collega’s. Inmiddels was op het terras het houtvuur onder het barbecue rooster bloedheet. Met op het rooster een ruim assortiment aan malse vleeswaren. Met een constante aanvoer van verfrissende dranken. Kortom, het slot van een fantastische middag met RONDO.

Ook onderweg naar huis was de stemming opperbest. Het enige aspirant-lid, Con Vermeulen, dat aan onze activiteit deelnam, meldde het inmiddels wel gezien te hebben. Hij voelde zich prima opgevangen door zijn medeondernemers. Hij meldde zich dan ook prompt aan als lid. En dat het bestuur dit gebaar waardeert blijkt uit de vermelding van deze aanmelding van Conversy in dit verslag. En het feit dat hij inmiddels de nota voor het entreegeld en de jaarcontributie al heeft toegestuurd gekregen.

Het was weer een geweldig gezellige en sportieve dag. Alle deelnemers, jong en ouder, hebben ervan genoten. Van de geboden activiteiten, maar wederom vooral van elkaars gezelschap! Thuisblijvers, u heeft weer wat gemist.