RONDO Ridderkerk

JENEVERMUSEUM Eens in de zoveel tijd wil de activiteitencommissie de RONDO-leden iets cultureels voorschotelen. Ditmaal was dat een museumbezoek. Gekozen werd, vanzelfsprekend na rijp beraad en uitgebreid overleg, voor het Jenevermuseum in Schiedam. Kennis opdoen van korrel tot borrel. Een onderwerp dat, naar de mening van enkele bestuursleden, een flink aantal RONDO-leden tot deelname zou moeten kunnen verleiden. Dat viel een beetje tegen. Er waren een paar dagen voor de bijeenkomst 46 gegadigden zorgvuldig op de deelnemerslijst bijgeschreven. Maar diverse aanmeldingen werden weer afmeldingen. Sommige daarvan werden nog ontvangen, terwijl uw redacteur al op weg was naar de Fakkel. Resultaat: in de bus zaten 30 deelnemers. Keurig geteld, want je wilt niet, net als bij een eerdere gelegenheid, een lid in een vreemde stad geheel alleen achterlaten! Nee toch, Cor?? De chauffeur wachtte dus nog 5 minuten op een mogelijk toch nog verlate onafgemelde aanmelder. Die natuurlijk niet kwam.
Een 7-tal leden bezocht het museum met eigen vervoer. En diegenen die dat hadden gedaan hadden al een paar drankjes achter de kiezen toen onze bus, na een file op de A-15 en wat omzwervingen door Schiedam, in de omgeving van het museum arriveerde en ons afzette. Een wandelingetje langs de haven gaf hen die met eigen vervoer kwamen nog een extra voorsprong van zo’n 10 minuten.

Onderweg in de bus verzocht Bert v.d. Heijden de deelnemers zich alvast aan te melden voor het sportieve September-evenement, waar-
toe per e-mail al een oproep was gedaan. Want voor dit vrij kostbare spektakel zijn minstens 40 deelnemers nodig en de activiteitencommissie wil vooraf een inzicht hebben of dat haalbaar is. De eerste meldingen zijn al genoteerd. Het wordt een fantastische happening. Maar dat is pas in september.

Aangekomen in het museum werd na een welkomstdrankje prompt begonnen met een (door de late aankomst verkorte) rondgang door het museum. Met een deskundige en vlotte toelichting door ervaren gidsen. Die een beeld schiepen van de historie van Schiedam. Een stad die al meer dan drie eeuwen het bruisend en borrelend middelpunt is van de jeneverproductie. Waar de echte moutwijnjenever de beste en zuiverste ter wereld werd gestookt. Waar de grachten vroeger nooit bevroren. Waar lange werkdagen werden gemaakt in de jenever-
stokerijen. Waar nauwelijks tijd was om een boterhammetje te eten. Waar aan het personeel een paar keer per dag een borrel werd verstrekt. Zonder voetje, want neerzetten zou tijd kosten. Waar tal van beroepen floreerden naast het vak van jeneverstoker. Bijvoorbeeld dat van glasblazer, koperslager, kuiper en zakkendrager. Ook het beroep van zakkenvuller bestond toen al. De betekenis hiervan is in de laatste paar jaar echter dramatisch veranderd. En ook de accijns op de geproduceerde alcohol speelde een niet onbelangrijke rol in het vak van de jeneverstoker. En dat is ongewijzigd gebleven.

Dan is het tijd voor de echte proeverij. Er staan op de tafels dienbladen gereed met voor elke gast een viertal soorten jenever om het proeven. (Erg) Kleine glaasjes, want na het proeven moet je nog verantwoord huiswaarts kunnen. Er wordt geproefd. Ook door de dames. Er wordt gekeurd. Een enkeling heeft zijn keuze snel bepaald en weet welke borrel als presentje mee naar huis gaat. Tijdens het proeven blijkt er toch een flink verschil in smaak te zijn. Wat de één een lekker borreltje vindt, vindt de ander niet te pruimen. En de deelnemers kennen nu het verschil tussen de echte moutwijnjenever en een gewoon jong borreltje. Geleerd, geroken en geproefd.

Na het proeven volgt het buffet. Een heus, uitstekend captains-diner. Dat wordt dan ook met smaak genuttigd. Ook tijdens de maaltijd is de stemming onder de deelnemers uitstekend. De maaltijd gaat vergezeld van een wijntje of een biertje. En de stemming wordt er niet minder om. In plaats van ijs toe is er ditmaal koffie met een likeurtje. Ook dat gaat er prima in.

De bus staat inmiddels al een poosje op de afgesproken plek bij de gracht te wachten. Want we zijn wat later gekomen, dus gaan we ook wat later weg. Ja toch? Anders zou dat van onze drinktijd afgaan, hoorde je in de wandelgangen zeggen.
Zonder files bracht de bus ons weer terug naar de parkeerplaats bij De Fakkel. De inmiddels opgetrommelde hulptroepen stonden klaar voor het aansluitend vervoer naar de eigen haard. Een enkeling kon de laatste etappe gewoon lopend afleggen. Zo centraal is De Fakkel gekozen.

De opkomst was redelijk beperkt voor een zo gezellig evenement. Het genoegen dat de deelnemers aan het evenement beleefden was er echter beslist niet minder om. Er waren weer nieuwe gezichten te zien. Nou ja, nieuw. Bijvoorbeeld dat van Roel Kuiper van Bruderer Nederland BV. Hij nam voor het eerst deel aan een RONDO-activiteit. Bij de vorige bijeenkomst werd hij al door de voorzitter aan zijn medeleden voorgesteld. Maar toen had hij door omstandigheden verstek moeten laten gaan. Nu hield de voorzitter geen toespraak, dus was er ook geen introductie. En nou was hij er wel. Maar Roel redt het in de RONDO-groep ook wel zonder introductie. We zien hem vast bij andere gelegenheden weer verschijnen. En in september is hij van de partij, want hij heeft zich als een van de eersten voor-aangemeld.